Lekcje Gry na Wiolonczeli

Chcesz nauczyć się grać na wiolonczeli? Dobrze trafiłeś, prowadzimy lekcje gry na wiolonczeli na wszystkich poziomach nauczania. Naukę gry na wiolonczeli możesz rozpocząć w każdym wieku. Bogaty repertuar od baroku, poprzez klasykę do muzyki rozrywkowej - od Bacha do Metallici.

Nauke gry na wiolonczeli prowadzi doświadczony pedagog wiolonczelista . Zajęcia prowadzone sa w Warszawie w różnych lokalizacjach, istnieje możliwość dojazdu do ucznia.

Lekcja gry na wiolonczeli mogą miec różny format, zawsze w miłej atmosferze.
  • Indywidualne lekcje wiolonczeli w Warszawie
  • Grupowe lekcje gry na wiolonczeli
  • Mozliwosc gry w duetach wiolonczelowych (2cellos)
Kontakt:
+48.602.490.461



W odpowiedzi na wiele waszych próśb, redakcja Wiolonczelistyki.com postanowiła udostępnic swoim sympatykom możliwośc wymiany poglądow związanych z Wiolonczelą i nie tylko, tworząc pierwsze w kraju forum wiolonczelowe.

Dzięki forum będziecie mogli:
  • sprzedac / kupic wiolonczele
  • wymienic sie nutami
  • poinformowac o swoim koncercie
  • wymienić się informacją i opiniami na temat występów

Aby odwiedzić forum kliknij na banner obok bądż bezpośrednio: FORUM WIOLONCZELISTÓW

Zapraszamy
Mariola Palczewska, uczennica prof K.Wiłkomirskiego oraz prof A.Orkisza jest laureatką wielu konkursów międzynarodowych, solistką, kameralistką, muzykiem orkiestrowym oraz pedagogiem.

Jako muzyk kameralista-solista koncertowała z Polską Orkiestrą Kameralną (pod dyr J.Maksymiuka). Potem, będąc asystentem na Akademii Muzycznej w Warszawie, przez wiele lat pracowała w Filharmonii Narodowej, współpracowała m.in z Polską Orkiestrą Radiową, Polska Filharmonia Kameralna. W latach 1987-90 była koncertmistrzem Orkiestry Sinfonica del Valle (Cali, Kolumbia) a w latach 1989-2009 koncertmistrzem w Warszawskiej Operze Kameralnej.

Mariola jest również doświadczonym pedagogiem, w swojej karierze była wykładowcą na Akademii Muzycznej w Warszawie (dzisiejszy Uniwersytet Muzyczny), dziekanem wydziału  instrumentów smyczkowych w Konserwatorium Muzycznym w Cali (Kolumbia). Aktualnie Mariola zajmuje się wyłącznie pedagogiką w wielu Warszawskich placówkach muzycznych realizujac autorski program nauczania.

Od 2007 roku Mariola redaguje portal Wiolonczelistyka.com.
Yo-Yo Ma (ur. 7 października 1955 w Paryżu), wybitny współczesny wiolonczelista, pochodzący z rodziny chińskiej.

Wychowywał się w USA (od 7. roku życia); występuje od dzieciństwa, m.in. jako 8-latek koncertował z orkiestrą pod dyrekcją Leonarda Bernsteina. W swoim repertuarze ma zarówno nagrania muzyki poważnej jak i "rozrywkowej". Laureat nagrody Avery Fisher Prize w 1978 oraz wielu nagród Grammy, doktor honoris causa Uniwersytetu Harvarda (1991) i Princeton (2005).
29 kwietnia 2007 roku tysiące ludzi żegnało w Moskwie Mścisława Rostropowicza, legendarnego wiolonczelistę, dyrygenta i pedagoga, o którym mówiono, że „czar osoby potrafił przeniknąć osobowość muzyki”. Z jego inspiracji powstały - lub też jemu są dedykowane - niemal wszystkie ważniejsze utwory wiolonczelowe XX wieku. Urodzony w 1937 roku, w Baku, naukę gry na wiolonczeli rozpoczął w wieku 10 lat, czyli dość późno. Jako czternastolatek zarabiał już pierwsze pieniądze, udzielając lekcji na tym instrumencie. W wieku 34 lat został profesorem konserwatorium w Moskwie.

Niestety, z powodów czysto politycznych (wsparcie okazane Sołżenicynowi, a wcześniej obrona Szostakowicza) został zmuszony do opuszczenia Związku Radzieckiego. Ameryka, do której pojechał, czekała na niego z otwartymi ramionami. W latach 1977-1994 Rostropowicz był dyrektorem artystycznym National Symphony Orchestra w Waszyngtonie (za co dodatkowo pozbawiono go radzieckiego obywatelstwa).

Zaangażowany politycznie muzyk, uchodził za najwybitniejszego współczesnego wirtuoza wiolonczeli. Prowadził również orkiestry operowe i symfoniczne. Dymitr Szostakowicz, Sergiusz Prokofiew czy Benjamin Britten pisali utwory przeznaczone tylko dla niego (Witold Lutosławski napisał dla niego niezwykle ekspresyjny koncert wiolonczelowy). Był pedagogiem, ale i zagorzałym przeciwnikiem dyktatury komunistycznej. Kto wie, czy walka z dyktaturą radziecką nie dodawała ognia jego grze… Być może jest to wzór wybitnego instrumentalisty? Do najwybitniejszych koncertów moskwianina zaliczany jest występ z 1989 roku, podczas upadku muru berlińskiego. Występ skierowany przeciwko dyktaturze. Mocny, wyraźny. Genialny.
W 1993 roku, Witold Lutosławski, podczas spotkania ze studentami Akademii Muzycznej we Wrocławiu powiedział: „Gdy Rostropowicz po raz pierwszy wykonywał mój koncert wiolonczelowy w Moskwie, to jego siostra, grająca w orkiestrze, była tym bardzo podekscytowana. Podeszła później do niego i powiedziała, że Rostropowicz musi jej opowiedzieć, jakie jest "sadierżanije" tej muzyki, jaka jest jej treść. Ona nie wyobrażała sobie, żeby utwór nie miał treści pozamuzycznych. A teraz anegdota. W koncercie wiolonczelowym jest takie miejsce, gdzie orkiestra gra bardzo głośno (fortissimo) i nagle przerywa. Potem wiolonczela odzywa się z krótką frazą, na poły, można powiedzieć, żartobliwą, a w każdym razie delikatną. Następnie orkiestra znowu rozpoczyna to, co przedtem. Jest to bardzo głośne wejście. Kiedy Rostropowicz przyjechał do Warszawy, jeszcze przed premierowym wykonaniem utworu, które miało odbyć się w Londynie, powiedział: wiesz co, ja nie wiem, jak tę frazę grać. Jak ją zinterpretować? Musiałem coś wymyślić, żeby to do niego trafiło. - Słuchaj, mówię, ty wyobrażaj sobie grając, że mówisz: no, my jeszcze zobaczymy. - świetna myśl - odpowiedział Rostropowicz. - Jak będę grał to w Londynie, to w tym miejscu będę patrzył w oczy ambasadora sowieckiego. No, my jeszcze zobaczymy...” (archiwum Polskiego Radia).

Mścisław Rostropowicz zmarł w kwietniu 2007, w Moskwie. Jak napisał Adam Zagajewski: „W wielkim mieście też czasem następuje wielka cisza”.

Zrodlo:PolskieRadio
Wiolonczelista, urodzony 25 października 1962 w Łodzi.

Studiował w Akademii Muzycznej w Łodzi w Łodzi u Kazimierza Michalika (dyplom z wyróżnieniem w 1984). W latach 1986-87, jako stypendysta rządu austriackiego kształcił się u André Navarry w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Wiedniu. W latach 1989-90, dzięki stypendium Witolda Lutosławskiego, kontynuował studia u Williama Pleetha w Londynie. Brał udział w licznych kursach mistrzowskich. Jest laureatem konkursów muzycznych: im. Dezyderiusza Danczowskiego w Poznaniu (I nagroda, 1983), "Praska Wiosna" (III nagroda, 1989), międzynarodowego konkursu radiofonii niemieckich w Monachium (I nagroda, 1992). W 1989 otrzymał nagrodę Parlamentu Europejskiego i Rady Europy. Brał udział w międzynarodowych festiwalach muzycznych, m.in. w Warszawie ("WARSZAWSKA JESIEŃ" 1991, 1997), San Juan (Puerto Rico), Paryżu, Louisville (Stany Zjednoczone).

Obszerny repertuar Andrzeja Bauera obejmuje kompozycje od baroku po współczesne (w tym utwory specjalnie dla niego skomponowane). Koncertował w Holandii, Francji, Niemczech, Japonii i Stanach Zjednoczonych, z takimi orkiestrami symfonicznymi jak FILHARMONICY MONACHIJSCY, ORKIESTRA RAI w Neapolu, ORKIESTRA FILHARMONICZNA w Strasburgu, ORKIESTRA RADIA W STUTTGARCIE, ORKIESTRA RADIOWA w Berlinie.

Występował jako solista z większością polskich orkiestr symfonicznych i kameralnych, a zespoły takie jak ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII NARODOWEJ i SINFONIA VARSOVIA zapraszają go na swoje europejskie tournées koncertowe. Współpracował z wieloma radiofoniami (Polskie Radio, BBC, ORTF, Norddeutscher Rundfunk, Südwestfunk, Bayerischer Rundfunk). Pierwsza płyta artysty, nagrana dla wytwórni Koch/Schwann, zawierająca m.in. utwory Franza Schuberta, Johannesa Brahmsa i Roberta Schumanna, została wyróżniona Nagrodą Niemieckiej Krytyki Płytowej. Na kolejnych płytach kompaktowych wiolonczelista utrwalił utwory Dmitrija Szostakowicza, Sergiusza Prokofiewa i Igora Strawińskiego (Koch), LILA - KONCERT NA SKRZYPCE, WIOLONCZELĘ I ORKIESTRĘ Konstantego Regameya (Swiss Radio International), KONCERT WIOLONCZELOWY Witolda Lutosławskiego (Naxos) oraz 6 SUIT NA WIOLONCZELĘ SOLO Johanna Sebastiana Bacha (CD Accord).

Tomasz Strahl jest obecnie najmłodszym profesorem sztuk muzycznych w Polsce. Ukończył w 1989 roku Akademię Muzyczną im F. Chopina w Warszawie w klasie wiolonczeli prof. Kazimierza Michalika. Jako stypendysta Rządu Austriackiego odbył roczne Studium Podyplomowe w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Wiedniu u prof. T. Kühne. Studiował również kameralistykę u wybitnego skrzypka Krzysztofa Jakowicza, z którym występuje od wielu lat.

Artysta jest laureatem ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów wykonawczych w Poznaniu, Warszawie, oraz m. in. I Nagrody V Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. N. Zabaleta w San Sebastian w Hiszpanii w roku 1991. Otrzymał również Nagrodę-Stypendium Polsko-Japońskiej Fundacji JESC w roku 1994.

Występował m.in. pod batutą takich dyrygentów jak: M. Błaszczyk, A. Boreyko, Ł. Borowicz, T. Bugaj, H. Czyż, Ph. Entremont, J.M. Florencio, Cz. Grabowski, J. Kosek, J. Maksymiuk, W. Michniewski, M. Nałęcz-Niesiołowski, K. Penderecki, M. Pijarowski, P. Przytocki, Z. Rychert, J. Salwarowski, T. Strugała, J. Swoboda i T. Wojciechowski, S.A. Wróblewski. Od wielu lat prowadzi ożywioną działalność koncertową występując z takimi orkiestrami jak: NOSPR, Orkiestra Filharmonii Narodowej, Polska Orkiestra Kameralna, Filharmonia Sofijska, Polska Orkiestra Radiowa, Sinfonietta Cracovia, Concerto Avenna i niemal wszystkie orkiestry filharmoniczne w Polsce. Współpracuje z wybitnymi solistami, oraz z Kwartetem Wilanów i Kwartetem Śląskim, Royal String Quartet, Kwartet Prima Vista.

Wśród bardziej znaczących koncertów T. Strahla wymienić można występy w Schauspielhaus w Berlinie, Brucknersaal w Linzu, St. John's Smith Square w Londynie, Art Center w Tel Avivie, Toppan Hall w Tokyo, L'Auditorii w Barcelonie, w Sali im. Moniuszki Teatru Wielkiego w Warszawie oraz w Filharmonii Narodowej. Odbył liczne tournee po Japonii, Kanadzie, Hiszpanii (z Filharmonią Śląską). Wziął udział w przedstawieniu "Fortepianissimo" wraz z K. Jabłońskim w Teatrze Wielkim w Warszawie. Jest gościem takich festiwali jak: Warszawska Jesień, Muzyka w Starym Krakowie, Bravo Maestro, Festiwal w Guadix w Hiszpanii, "Chopin a Paris" w Paryżu, Cello Festival w Caracas, Festiwal w Busku Zdroju, Festiwale im. F. Chopina w Dusznikach Zdroju i Antoninie, Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwal Organowy w Kamieniu Pomorskim, Bydgoski Festiwal Muzyczny i Warszawskie Spotkania Muzyczne. Ważnym wydarzeniem dla artysty było wykonanie Koncertu wiolonczelowego W. Lutosławskiego w obecności kompozytora w 1993 r. pod dyrekcją M.J. Błaszczyka. W 2005 roku artysta dokonał polskiego prawykonania II Koncertu wiolonczelowego Piotra Mossa na Festiwalu "Prawykonania" wraz z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia. W 2006 roku, z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia zarejestrował odnaleziony, słynny Koncert Z. Stojowskiego.

Jest współzałożycielem Chopin Duo wraz z pianistą Krzysztofem Jabłońskim.

Dokonał wielu nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej a także dla CBC Radio w Kanadzie. Dyskografia artysty obejmuje wiele płyt CD dla "Pony Canyon", "CD Accord", Polskiego Radia Katowice, "Pavane Records", "Gema Stereo", "Pol-Music", "Acte Prealable" oraz "Sony Classics". Artysta był trzykrotnie nominowany do nagrody "Fryderyk". Jest laureatem nagrody Polskiej Akademii Fonograficznej "Fryderyk 2003".

T. Strahl prowadzi liczne kursy mistrzowskie w Polsce, Holandii, Finlandii, Niemczech, Japonii (Kyoto University of Arts) oraz w Ameryce Południowej. W czerwcu 2001 otrzymał z rąk Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej tytuł profesora, a w 2002 roku Złoty Krzyż Zasługi. Prowadzi klasę wiolonczeli w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie oraz w Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi. W 2005 roku artysta poprawadził cykl wykładów i wykonał kilka koncertów podczas prestiżowej Akademii Międzynarodowej "Wien, Prag, Budapest, 05".

Artysta gra na instrumencie Leopold Widhalm - Norymberga, 1778.
Steven Isserlis, światowej sławy brytyjski wiolonczelista - solista, kameralista, pedagog. W sezonie 2008/2009 koncertował m.in. z Filharmonią Berlińską, Deutsches Symphonie Orchester, Washington National Symphony, Orchestre des Champs-Elysées i Philippe Herreweghe; występował w London's Wigmore Hall z Thomasem Adèsem i Olli Mustonenem, na Festiwalu z Salzburgu z Joshuą Bellem, Dénesem Várjonem, Jörgiem Widmannen i Emily Beynon oraz dwukrotnie dla BBC Proms.

Współpracuje z Wigmore Hall w Londynie, dla której stworzył serię programów tematycznych, w tym koncerty poświęcone muzyce Schumanna, Mendelssohna i Chopin. Zajmuje się także muzyką współczesną. Od czasu światowej premiery "Protecting Veil" Johna Tavenera dla BBC Proms w 1989 pracował nad licznymi podobnymi projektami, w tym z Wolfgangiem Rihmem i Thomasem Adèsem. Interesuje go również pisanie książek i wykonywanie muzyki dla najmłodszych odbiorców. Stworzył serię biografii wielkich kompozytorów adresowaną właśnie do dzieci ("Beethoven Threw the Stew", "Why Handel Waggled his Wig").

Różnorodność nagradzanych nagrań Stevena Isserlisa oddaje wachlarz jego zainteresowań muzycznych. Otrzymał m.in. Nagrodę Gramophone Magazine Instrumental i Nagrodę Krytyków na Classical Brits 2008. Steven Isserlis gra na ‘Feuermann' lub ‘De Munck' Stradivarius z 1730, dzięki grzeczności the Nippon Music Foundation of Japan, i na Marquis de Corberon (Nelsova) Stradivarius z 1726, dzięki uprzejmości the Royal Academy of Music.

zrodlo: pl.chopin.nifc.pl
Han-Na Chang w wieku 11 lat zdobyła I Nagrodę oraz Contemporary Music Prize, przyznane przez Maestro Rostropowicza i 10 członków jury na V Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. Rostropowicza w Paryżu, fenomenalny artyzm, wirtuozeria i głębia interpretacji postawiły wiolonczelistkę na czele młodej generacji współczesnych artystów.

Han-Na Chang to nazwisko doskonale znane miłośnikom muzyki na całym świecie. Wiolonczelistka występuje regularnie na najbardziej prestiżowych scenach muzycznych Europy, Ameryki Północnej i Azji. Współpracowała z Lorinem Maazelem, Giuseppe Sinopoli, Antonio Pappano, Leonardem Slatkinem, Charlesem Dutoit, Herbertem Blomstedt, Mariss Jansonsem, Riccardo Muti, Christophem Eschenbachem, Seiji Ozawą, Jamesem Conlonem, Mścisławem Rostropowiczem, Zubinem Mehtą i Myung-Whun Chung.

Han-Na Chang nagrywa wyłącznie dla EMI Classics. Swoje pierwsze nagranie zrealizowała w listopadzie 1995 roku z Mścisławem Rostropowiczem i London Symphony Orchestra, wykonując Wariacje na temat rokoko Czajkowskiego, Koncert wiolonczelowy Saint-Saënsa, Elegie Faure i Kol Nidrei Brucha. Jej debiutancki album odniósł sensacyjny sukces i przyniósł artystce nagrodę w kategorii Młody Artysta Roku magazynu ECHO Klassik-Deutsche Schallplattenpreis. Wkrótce potem wiolonczelistka nagrała płytę z dwoma Koncertami wiolonczelowymi Haydna. Jej trzeci album, The Swan, to antologia krótkich utworów na wiolonczelę i orkiestrę, zrealizowany wspólnie z Leonardem Slatkinem i Philharmonia Orchestra. Najnowsza płyta artystki, nagrana wspólnie z Antonio Pappano i London Symphony Orchestra, przedstawiająca Sinfonię Concertante Prokofiewa i jego Sonatę wiolonczelową, otrzymała wiele nagród: Nagranie Roku 2003 w kategorii koncert, przyznane przez magazyn ECHO Klassik, Nagranie Roku w kategorii koncert, przyznane przez Cannes Classical Award oraz Nagranie Roku w kategorii koncert, wybrane przez krytyków Gramophone Magazine. Wszystkie cztery dotychczas wydane płyty wiolonczelistki stały się bestsellerami. Han-Na Chang studiuje prywatnie u Mischy Maisky’ego i Mścisława Rostropowicza. Odbywa też studia na Harvard University.


Chińsko-amerykański dyrygent Cheung Chau jest dyrektorem naczelnym i artystycznym Sinfonietty Polonii w Poznaniu stałym gościnnym dyrygentem Mongolia Opera Theater Orchestra w Chinach. W styczniu 2010 obejmuje również stanowisko dyrektora orkiestry symfonicznej oraz Programu Muzyki Kameralnej w Haverford College w Filadelfii. Wg Gazety Wyborczej ”Cheung Chau, dyrygent poznańskiej Sinfonietty Polonii, dał się już poznać polskiej publiczności jako wrażliwy i skuteczny interpretator naszej muzyki współczesnej. W Małej suicie Lutosławskiego znakomicie uwypuklił wszystkie odniesienia do folkloru, budując kulminacje w sposób konsekwentny i przekonujący. Warto podkreślić naprawdę dobre wyczucie przez Cheunga Chau specyfiki polskiej muzyki oraz jego solidny warsztat dyrygencki, a także metody współpracy z orkiestrą, w wyniku których dzieło kształtowane jest w sposób bardzo przejrzysty i plastyczny”.

Cheung Chau rozpoczął naukę gry na wiolonczeli w wieku 7 lat i już w dzieciństwie honorowany był najwyższymi nagrodami na Hong Kong Schools Music Festival. W wieku 12 lat otrzymał I nagrodę w Commercial Radio Prize Competition, pozostając do dziś najmłodszym zwycięzcą w historii tego konkursu oraz stypendium Shell. Jako czternastolatek wykonywał "Wariacje na temat rokoko" Piotra Czajkowskiego z towarzyszeniem Hong Kong Philharmonic Orchestra. The Sing Tao Daily określił go jako "rzadki klejnot na polu muzyki". Piętnastoletni wiolonczelista został nagrodzony pełnym stypendium przez R. D. Colburn School of Performing Arts w Los Angeles, a w następnych latach otrzymał pełne stypendia Harid Conservatory oraz Yale School of Music. Zwyciężył w konkursie "Artist of Tomorrow" w Los Angeles, uzyskał pierwszy w historii New England Conservatory podwójny tytuł doktorski w zakresie dyrygentury oraz gry na wiolonczeli. Jego profesorami gry na wiolonczeli byli: Colin Carr, Eleonore Schoenfeld, Aldo Parisot i Johanne Perron.


Jako wiolonczelista, Chaung Chau jest członkiem Atmy Tria, które tworzy ze skrzypaczką - Blanką Bednarz i pianistą Sławomirem Dobrzańskim, Zespół występował w Niemczech, Szwecji, we Włoszech i na Litwie. Regularnie występuje w USA, Polsce i Chinach. CD zespołu, z triami F. Mendelssohna i M. Ravela wydane przez Acte Préalable zostało przez Muzykę 21 ocenione jako „krążek rewelacyjny, którego słucha się z zaangażowaniem i poczuciem pełnego ukontentowania”.