Przejdź do głównej zawartości

Misha Maisky


Mischa Maisky (łot. Miša Maiskis, ur. 10 stycznia 1948 w Rydze), wiolonczelista.

Studiował pod kierunkiem Mścisława Rostropowicza w konserwatorium moskiewskim. Konsekwencją emigracji jego siostry do Izraela w 1969 było aresztowanie Maisky'ego. Jako pretekstu wykorzystano fakt, że kupował za dewizy magnetofon w sklepie dla cudzoziemców, a obywatelom ZSRR zakazane było posiadanie zachodniej waluty. Przez półtora roku pracował jako robotnik budowlany w obozie w Gorkim, po czym spędził pewien czas w klinice psychiatrycznej. W listopadzie 1972 roku udało mu się opuścić ZSRR.

W niedługim czasie zyskał renomę jednego z najwybitniejszych wiolonczelistów na świecie. Występował z najlepszymi orkiestrami. Partnerowało mu wielu pianistów, m.in. Martha Argerich, Radu Lupu, Malcolm Frager, Paweł Giliłow. Jego repertuar jest bardzo szeroki, ale klasyczny - nigdy nie gra muzyki nowoczesnej, co najwyżej koncerty Prokofiewa i Szostakowicza. Za to chętnie wykonuje i nagrywa utwory nie przeznaczone na wiolonczelę - na przykład pieśni Brahmsa. Charakterystyczny jest też jego wizerunek sceniczny, występuje bowiem w dość ekstrawaganckich (jak na konwencje filharmoniczne) strojach. W Polsce wystąpował wielokrotnie, najczęściej z Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia Amadeus kierowaną przez Agnieszkę Duczmal.

Gra na instrumencie Montagnana.

Popularne posty z tego bloga

Andrzej Wróbel

Profesor Andrzej Wróbel ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 1972 roku. Od tego roku jest zatrudniony w Uczelni jako pracownik dydaktyczny. Jego działalność artystyczna zaczęła się jeszcze przed ukończeniem studiów. W latach 1966-86 pracował w Zespole Kameralistów Filharmonii Narodowej pod kierunkiem K. Teutscha. W 1972 roku założył, razem z J. Tawroszewiczem, kwartet smyczkowy - "Kwartet Polski". Z tym kwartetem otrzymał nagrody na konkursach: Colmar - I nagroda, Belgrad - II nagroda, Monachium - III nagroda. Kwartet dokonał licznych nagrań dla radiofonii niemieckiej, szwajcarskiej, francuskiej i polskiej. Nagrał też płytę dla Polskich Nagrań. Kwartet ten niestety rozpadł się po 1981 roku. W latach 1972/73 Andrzej Wróbel pracował też w orkiestrze Filharmonii Narodowej. Od 1972 do 1985 pracował jako koncertmistrz w Warszawskiej Operze Kameralnej. Był założycielem Polskiej Orkiestry Kameralnej z Jerzym Maksymiukiem. W roku 1986 założył zespół kameraln...

Andrzej Orkisz

Andrzej Orkisz od szóstego roku życia uczył się gry na fortepianie, zaś od dwunastego - na wiolonczeli u Józefa Makowicza. W latach 1955-60 studiował grę na wiolonczeli w klasie Józefa Mikulskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Studia kontynuował w Paryżu pod kierunkiem Paula Torteliera (1961). Andrzej Orkisz debiutował w 1959 w Filharmonii Krakowskiej "Koncertem wiolonczelowym B-dur" Luigi Boccheriniego, z orkiestrą pod dyrekcją Witolda Krzemieńskiego. Od 1960 do 1962 grał w orkiestrze Opery Krakowskiej, w 1962 w Wielkiej Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, w latach 1962-72 w Filharmonii Narodowej w Warszawie, gdzie był zastępcą koncertmistrza oraz koncertmistrzem. Z zespołem tym koncertował w większości krajów Europy, w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Japonii oraz na Bliskim i Dalekim Wschodzie. Andrzej Orkisz jako solista występował w Polsce, wielu krajach europejskich i Meksyku. Działał również jako kameralista - w lata...