Lekcje Gry na Wiolonczeli Warszawa

Chcesz nauczyć się grać na wiolonczeli? Dobrze trafiłeś, pani Mariola prowadzi lekcje gry na wiolonczeli na wszystkich poziomach nauczania. Naukę gry na wiolonczeli możesz rozpocząć w każdym wieku. Bogaty repertuar od baroku, poprzez klasykę do muzyki rozrywkowej - od Bacha do Metallici. Nauke gry na wiolonczeli prowadzi doświadczony pedagog wiolonczelista . Zajęcia prowadzone sa w Warszawie w różnych lokalizacjach, istnieje możliwość dojazdu do ucznia. Lekcja gry na wiolonczeli mogą miec różny format, zawsze w miłej atmosferze. Indywidualne lekcje wiolonczeli w Warszawie Grupowe lekcje gry na wiolonczeli Mozliwosc gry w duetach wiolonczelowych ( 2cellos ) Kontakt: wiolonczelistyka@gmail.com +48.602.490.461

Mariola Palczewska, uczennica prof K.Wiłkomirskiego oraz prof A.Orkisza jest laureatką wielu konkursów międzynarodowych, solistką, kameralistką, muzykiem orkiestrowym oraz pedagogiem. Jako muzyk kameralista-solista koncertowała z Polską Orkiestrą Kameralną (pod dyr J.Maksymiuka). Potem, będąc asystentem na Akademii Muzycznej w Warszawie, przez wiele lat pracowała w Filharmonii Narodowej, współpracowała m.in z Polską Orkiestrą Radiową, Polska Filharmonia Kameralna. W latach 1987-90 była koncertmistrzem Orkiestry Sinfonica del Valle (Cali, Kolumbia) a w latach 1989-2009 koncertmistrzem w Warszawskiej Operze Kameralnej. Mariola jest również doświadczonym pedagogiem, w swojej karierze była wykładowcą na Akademii Muzycznej w Warszawie (dzisiejszy Uniwersytet Muzyczny), dziekanem wydziału  instrumentów smyczkowych w Konserwatorium Muzycznym w Cali (Kolumbia). Aktualnie Mariola zajmuje się wyłącznie pedagogiką w wielu Warszawskich placówka...

Yo-Yo Ma (ur. 7 października 1955 w Paryżu), wybitny współczesny wiolonczelista, pochodzący z rodziny chińskiej. Wychowywał się w USA (od 7. roku życia); występuje od dzieciństwa, m.in. jako 8-latek koncertował z orkiestrą pod dyrekcją Leonarda Bernsteina. W swoim repertuarze ma zarówno nagrania muzyki poważnej jak i "rozrywkowej". Laureat nagrody Avery Fisher Prize w 1978 oraz wielu nagród Grammy, doktor honoris causa Uniwersytetu Harvarda (1991) i Princeton (2005).

29 kwietnia 2007 roku tysiące ludzi żegnało w Moskwie Mścisława Rostropowicza, legendarnego wiolonczelistę, dyrygenta i pedagoga, o którym mówiono, że „czar osoby potrafił przeniknąć osobowość muzyki”. Z jego inspiracji powstały - lub też jemu są dedykowane - niemal wszystkie ważniejsze utwory wiolonczelowe XX wieku. Urodzony w 1937 roku, w Baku, naukę gry na wiolonczeli rozpoczął w wieku 10 lat, czyli dość późno. Jako czternastolatek zarabiał już pierwsze pieniądze, udzielając lekcji na tym instrumencie. W wieku 34 lat został profesorem konserwatorium w Moskwie. Niestety, z powodów czysto politycznych (wsparcie okazane Sołżenicynowi, a wcześniej obrona Szostakowicza) został zmuszony do opuszczenia Związku Radzieckiego. Ameryka, do której pojechał, czekała na niego z otwartymi ramionami. W latach 1977-1994 Rostropowicz był dyrektorem artystycznym National Symphony Orchestra w Waszyngtonie (za co dodatkowo pozbawiono go radzieckiego obywatelstwa). Zaangażowany politycznie muzyk, uc...

Wiolonczelista, urodzony 25 października 1962 w Łodzi. Studiował w Akademii Muzycznej w Łodzi w Łodzi u Kazimierza Michalika (dyplom z wyróżnieniem w 1984). W latach 1986-87, jako stypendysta rządu austriackiego kształcił się u André Navarry w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Wiedniu. W latach 1989-90, dzięki stypendium Witolda Lutosławskiego, kontynuował studia u Williama Pleetha w Londynie. Brał udział w licznych kursach mistrzowskich. Jest laureatem konkursów muzycznych: im. Dezyderiusza Danczowskiego w Poznaniu (I nagroda, 1983), "Praska Wiosna" (III nagroda, 1989), międzynarodowego konkursu radiofonii niemieckich w Monachium (I nagroda, 1992). W 1989 otrzymał nagrodę Parlamentu Europejskiego i Rady Europy. Brał udział w międzynarodowych festiwalach muzycznych, m.in. w Warszawie ("WARSZAWSKA JESIEŃ" 1991, 1997), San Juan (Puerto Rico), Paryżu, Louisville (Stany Zjednoczone). Obszerny repertuar Andrzeja Bauera obejmuje kompozycje od baroku po ws...

Tomasz Strahl jest obecnie najmłodszym profesorem sztuk muzycznych w Polsce. Ukończył w 1989 roku Akademię Muzyczną im F. Chopina w Warszawie w klasie wiolonczeli prof. Kazimierza Michalika. Jako stypendysta Rządu Austriackiego odbył roczne Studium Podyplomowe w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Wiedniu u prof. T. Kühne. Studiował również kameralistykę u wybitnego skrzypka Krzysztofa Jakowicza, z którym występuje od wielu lat. Artysta jest laureatem ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów wykonawczych w Poznaniu, Warszawie, oraz m. in. I Nagrody V Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. N. Zabaleta w San Sebastian w Hiszpanii w roku 1991. Otrzymał również Nagrodę-Stypendium Polsko-Japońskiej Fundacji JESC w roku 1994. Występował m.in. pod batutą takich dyrygentów jak: M. Błaszczyk, A. Boreyko, Ł. Borowicz, T. Bugaj, H. Czyż, Ph. Entremont, J.M. Florencio, Cz. Grabowski, J. Kosek, J. Maksymiuk, W. Michniewski, M. Nałęcz-Niesiołowski, K. Penderecki, M. Pijarowski, ...

Steven Isserlis, światowej sławy brytyjski wiolonczelista - solista, kameralista, pedagog. W sezonie 2008/2009 koncertował m.in. z Filharmonią Berlińską, Deutsches Symphonie Orchester, Washington National Symphony, Orchestre des Champs-Elysées i Philippe Herreweghe; występował w London's Wigmore Hall z Thomasem Adèsem i Olli Mustonenem, na Festiwalu z Salzburgu z Joshuą Bellem, Dénesem Várjonem, Jörgiem Widmannen i Emily Beynon oraz dwukrotnie dla BBC Proms. Współpracuje z Wigmore Hall w Londynie, dla której stworzył serię programów tematycznych, w tym koncerty poświęcone muzyce Schumanna, Mendelssohna i Chopin. Zajmuje się także muzyką współczesną. Od czasu światowej premiery "Protecting Veil" Johna Tavenera dla BBC Proms w 1989 pracował nad licznymi podobnymi projektami, w tym z Wolfgangiem Rihmem i Thomasem Adèsem. Interesuje go również pisanie książek i wykonywanie muzyki dla najmłodszych odbiorców. Stworzył serię biografii wielkich kompozytorów adresowaną właśnie d...

Han-Na Chang w wieku 11 lat zdobyła I Nagrodę oraz Contemporary Music Prize, przyznane przez Maestro Rostropowicza i 10 członków jury na V Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. Rostropowicza w Paryżu, fenomenalny artyzm, wirtuozeria i głębia interpretacji postawiły wiolonczelistkę na czele młodej generacji współczesnych artystów. Han-Na Chang to nazwisko doskonale znane miłośnikom muzyki na całym świecie. Wiolonczelistka występuje regularnie na najbardziej prestiżowych scenach muzycznych Europy, Ameryki Północnej i Azji. Współpracowała z Lorinem Maazelem, Giuseppe Sinopoli, Antonio Pappano, Leonardem Slatkinem, Charlesem Dutoit, Herbertem Blomstedt, Mariss Jansonsem, Riccardo Muti, Christophem Eschenbachem, Seiji Ozawą, Jamesem Conlonem, Mścisławem Rostropowiczem, Zubinem Mehtą i Myung-Whun Chung. Han-Na Chang nagrywa wyłącznie dla EMI Classics. Swoje pierwsze nagranie zrealizowała w listopadzie 1995 roku z Mścisławem Rostropowiczem i London Symphony Orchestra, wykonując War...

Chińsko-amerykański dyrygent Cheung Chau jest dyrektorem naczelnym i artystycznym Sinfonietty Polonii w Poznaniu stałym gościnnym dyrygentem Mongolia Opera Theater Orchestra w Chinach. W styczniu 2010 obejmuje również stanowisko dyrektora orkiestry symfonicznej oraz Programu Muzyki Kameralnej w Haverford College w Filadelfii. Wg Gazety Wyborczej ”Cheung Chau, dyrygent poznańskiej Sinfonietty Polonii, dał się już poznać polskiej publiczności jako wrażliwy i skuteczny interpretator naszej muzyki współczesnej. W Małej suicie Lutosławskiego znakomicie uwypuklił wszystkie odniesienia do folkloru, budując kulminacje w sposób konsekwentny i przekonujący. Warto podkreślić naprawdę dobre wyczucie przez Cheunga Chau specyfiki polskiej muzyki oraz jego solidny warsztat dyrygencki, a także metody współpracy z orkiestrą, w wyniku których dzieło kształtowane jest w sposób bardzo przejrzysty i plastyczny”. Cheung Chau rozpoczął naukę gry na wiolonczeli w wieku 7 lat i już w dzieciństwie honorowan...

16 pazdziernika odbyl sie koncert Samuli Peltonen w Czestochowie. Ponizej zyciorys tego zdolnego wiolonczelisty. Samuli Peltonen ur. 1981r młody, fiński wiolonczelista, student Arto Norasa w Sibelius Academy w Helsinkach. Czynnie uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych przez takie sławy jak Fred Sherry, Torleif Thedeen, Tsuyoshi Tsutsumi, Martti Rousi, Marko Ylönen oraz Franz Helmersson. Występował w licznych koncertach fińskich orkiestr takich jak Helsińska Orkiestra Filharmoniczna, Orkiestra Filharmoniczna Turku,Tapiola Sinfonietta, Orkiestra miejska Seinäjoki, Orkiestra miejska Vaasa, Sigyn-sinfonietta oraz solo w ramach recitali muzyki kameralnej w Finlandii, Chinach, Danii, Hiszpanii, Estonii, Szwecji oraz w Niemczech. Jest zwycięzcą I Międzynarodowego Konkursu Wiolonczelowego im. Krzysztofa Pendereckiego w grudniu 2008r, ponadto zdobył jeszcze Nagrodę Specjalną Narodowego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego za najlepsze wykonanie utworu patrona konkursu. W 2007 roku...

Andrzej Orkisz od szóstego roku życia uczył się gry na fortepianie, zaś od dwunastego - na wiolonczeli u Józefa Makowicza. W latach 1955-60 studiował grę na wiolonczeli w klasie Józefa Mikulskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Studia kontynuował w Paryżu pod kierunkiem Paula Torteliera (1961). Andrzej Orkisz debiutował w 1959 w Filharmonii Krakowskiej "Koncertem wiolonczelowym B-dur" Luigi Boccheriniego, z orkiestrą pod dyrekcją Witolda Krzemieńskiego. Od 1960 do 1962 grał w orkiestrze Opery Krakowskiej, w 1962 w Wielkiej Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, w latach 1962-72 w Filharmonii Narodowej w Warszawie, gdzie był zastępcą koncertmistrza oraz koncertmistrzem. Z zespołem tym koncertował w większości krajów Europy, w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii, Japonii oraz na Bliskim i Dalekim Wschodzie. Andrzej Orkisz jako solista występował w Polsce, wielu krajach europejskich i Meksyku. Działał również jako kameralista - w lata...

Wiolonczelista, dyrygent, kompozytor i pedagog. Urodzony 1 września 1900 w Moskwie, zmarł 7 marca 1995 w Warszawie. Kazimierz Wiłkomirski Studiował w latach 1911-17 w Cesarskim Konserwatorium w Moskwie u Alfreda von Glehna (wiolonczela). Równocześnie pobierał prywatne lekcje u Bolesława Jaworskiego (kompozycja). W latach 1919-23 kontynuował studia w Konserwatorium w Warszawie w klasie kompozycji Romana Statkowskiego i dyrygenturę pod kierunkiem Emila Młynarskiego, uzyskując dyplom z wyróżnieniem. Jednocześnie w latach 1919-21 pracował jako wiolonczelista w orkiestrze Opery Warszawskiej. W 1924 został zaangażowany jako pierwszy wiolonczelista w ORKIESTRZE FILHARMONII ŁÓDZKIEJ. W latach 1925-29 związał się zawodowo z Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewiczowej w Łodzi. Od 1926 do 1934 był pierwszym wiolonczelistą i dyrygentem Filharmonii Warszawskiej. W latach 1932-34, jako stypendysta Funduszu Kultury, odbył kurs dyrygentury u Hermana Scherchena w Szwajcarii. W latach 1934...

Viola da gamba należy do rodziny skrzypiec. Najstarsza informacja o niej pochodzi z 1445 roku. W tym instrumencie dolna płyta pudła rezonansowego jest płaska, górna deka – wypukła. Obie płyty nie wystają poza boczki. Otwory rezonansowe na górnej płycie są w kształcie litery C, a pod końcową częścią gryfu może się znajdować otwór rezonansowy z rozetą. Do pudła instrumentu jest przymocowana szyjka, zakończona komorą kołkową. Na szyjce jest umocowany gryf. Struny zaczepione na kołkach przechodzą wzdłuż gryfu i opierając się na podstawku, dochodzą do podstrunnicy, na której są zaczepione. Gryf i podstawek są stosunkowo płaskie, co umożliwia grę akordową. Gamba nie ma nóżki i jest trzymana między kolanami (gamba w języku włoskim znaczy kolano). Główka violi może być zakończona ślimakiem, pełnym lub ażurowym, albo głową kobiety, mężczyzny lub zwierzęcia (koń, lew). Różne rodziny W renesansie budowano gamby sześciostrunowe, używano strun jelitowych, a na szyjce zawiązywano siedem progów jelit...

Profesor Andrzej Wróbel ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 1972 roku. Od tego roku jest zatrudniony w Uczelni jako pracownik dydaktyczny. Jego działalność artystyczna zaczęła się jeszcze przed ukończeniem studiów. W latach 1966-86 pracował w Zespole Kameralistów Filharmonii Narodowej pod kierunkiem K. Teutscha. W 1972 roku założył, razem z J. Tawroszewiczem, kwartet smyczkowy - "Kwartet Polski". Z tym kwartetem otrzymał nagrody na konkursach: Colmar - I nagroda, Belgrad - II nagroda, Monachium - III nagroda. Kwartet dokonał licznych nagrań dla radiofonii niemieckiej, szwajcarskiej, francuskiej i polskiej. Nagrał też płytę dla Polskich Nagrań. Kwartet ten niestety rozpadł się po 1981 roku. W latach 1972/73 Andrzej Wróbel pracował też w orkiestrze Filharmonii Narodowej. Od 1972 do 1985 pracował jako koncertmistrz w Warszawskiej Operze Kameralnej. Był założycielem Polskiej Orkiestry Kameralnej z Jerzym Maksymiukiem. W roku 1986 założył zespół kameraln...

Kazimierz Michalik (rocznik 1933), wybitny wiolonczelista i pedagog, studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w klasie wiolonczeli prof. Józefa Drohomireckiego oraz w Akademii Sztuk Muzycznych w Pradze w klasie wiolonczeli prof. Karela P. Sádlo i Miloša Sádlo. Istotny wpływ na jego rozwój artystyczny miały późniejsze kontakty z Mścisławem Rostropowiczem i André Navarrą. Pracę zawodową rozpoczął w 1951 roku jako muzyk Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Od 1965 roku kontynuował ją w Filharmonii Narodowej w Warszawie. W obu orkiestrach pełnił funkcję koncertmistrza. Grał również w zespołach kameralnych, m.in. w Trio Śląskim, w Solistach Filharmonii Narodowej, z którym odbył wiele tournée zagranicznych i dokonał wielu nagrań. Jako solista koncertował m.in. z Janem Krenzem, Zygmuntem Latoszewskim, Vaclavem Neumannem, Markiem Pijarowskim, Bogusławem Madeyem. Prace pedagogiczną podjął w 1974 roku. Jest profesorem Akademii Muzycznej im. Fryderyka ...

Rafał Kwiatkowski już od najmłodszych lat zwyciężał w licznych młodzieżowych konkursach w Polsce i USA, ale solistyczną karierę na światowych estradach rozpoczął dzięki I nagrodzie w 1999 r. zwyciężył w Światowym Finale Konkursu „Young Concert Artists” w Nowym Jorku a w 2002 r. Kilkakrotnie otrzymywał stypendia Ministerstwa Kultury, m.in. stypendium „Młoda Polska” dla wyróżniających się młodych artystów a w 1999 r. za wybitne osiągnięcia artystyczne otrzymał Paszport „Polityki”. Urodził się w rodzinie muzyków w Warszawie i tam rozpoczął naukę gry na wiolonczeli pod kierunkiem Jerzego Ługiewicza. W latach 1993-94 studiował u Cecylii Barczyk w Baltimore (USA), a następnie kształcił się w Warszawie w klasie Andrzeja Orkisza otrzymując w 2002 r. dyplom z wyróżnieniem Akademii Muzycznej im. F. Chopina oraz medal „Magna cum Laude”. Wiolonczelista koncertował oprócz Europy w obu Amerykach, Afryce i Azji a podczas japońskiego tournée wystąpił m.in. z recitalem w Suntory Hall w Tokio. Po nowojo...

Stanisław Firlej Naukę gry na fortepianie rozpoczął w piątym roku życia pod kierunkiem matki. W wieku lat dziesięciu pobierał lekcje gry na wiolonczeli u prof. T. Tułasiewicza, a później w Liceum Muzycznym w Poznaniu w klasie prof. Z. Wojciechowskiej. Studia odbywał w Konserwatorium im. P. Czajkowskiego w Moskwie pod kierunkiem prof.prof. Galiny Kozołupowej i Natalii Gutman. Później ukończył jeszcze Letnią Akademię Muzyczną "Accademia Chigiana" w Sienie w klasie Andre Navarry. Stanisław Firlej zadebiutował w Sankt Petersburgu wykonując z orkiestrą Konserwatorium koncert wiolonczelowy B-dur L. Boccheriniego po uzyskaniu I nagrody za najlepsze wykonanie tego utworu na konkursie ogłoszonym przez uczelnię. Później otrzymał V nagrodę na Międzynarodowym Konkursie "Gaudeamus" w Rotterdamie w kategorii duetu /z pianistką Anną Wesołowską - Firlej/. Duet ten koncertował w Hiszpanii, Francji, Niemczech, Holandii, a także na wielu znanych festiwalach muzycznych w kraju i za gra...

Wiolonczela przeszłą długą drogę, zanim zyskała status instrumentu koncertmistrzowskiego. Zmieniała się jej wielkość, ilość strun, a przede wszystkim rola i znaczenie w muzyce. Jej przodkinią była viola „da gamba” czyli viola „między kolanami”. Wiolonczela wspominania jest po raz pierwszy przez Agricoliego w 1529 roku. Napisał o niej jako o basowym instrumencie smyczkowym posiadającym trzy struny. Ostateczny kształt i gabaryt przypisuję się A. Stradivariemu, uczniowi słynnego włoskiego lutnika Amatiego, to on ustalił jej rozmiar - dzisiejsza wiolonczela ma 75 centymetrów długości. W Polsce rozkwit muzyki wiolonczelowej przypada na okres romantyzmu, a za najwybitniejszego instrumentalistę tego okresu uważa się Adama Hermana (1836-1893), zwanego "poetą wiolonczeli". Nie sposób też nie wspomnieć o księciu Antonim Radziwille, wirtuozie tego czasu. Niedawno minęła dwusetna rocznica urodzin Samuela Kossowskiego, przez wielu uważanych za najwybitniejszego polskiego wiolonczelistę XI...

Source:artbylena.blogspot.com/